چشمه ٔ حیات

چشمه حیات. [ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ ح َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آب زندگی. چشمه آب حیات. چشمه آب زندگی. چشمه حیوان. چشمه خضر. چشمه زندگی:
ای خاک بر سر فلک آخر چرا نگفت
کاین چشمه حیات مسازید جای خاک.خاقانی.مصطفی چشمه حیات و مرا
خضر چشمه به آب دیده ستند.خاقانی.لبهای تو خضر اگر بدیدی
گفتی لب چشمه حیاتست.سعدی.نقل است که ذوالقرنین در اوقات سیر بلاد و امصار حدیث چشمه حیات استماع کرد و بجانب چشمه حیات و ظلمات نهضت فرمود. ( حبیب السیر چ قدیم تهران جزء اول از ج 1 ص 16 ). رجوع به چشمه حیوان و چشمه زندگی شود.