لغت نامه دهخدا
چراغ خوراک پزی. [ چ َ / چ ِ غ ِ خوَ / خ ُ پ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چراغی مخصوص پختن غذا و خوراک که اقسام و اشکال مختلف دارد و دارای فتیله و جای نفت است، فتیله آن راروشن و از شعله و حرارتش برای پختن غذا استفاده کنند. اقسام مختلف اجاقهای نفتی که برای خوراک پختن بکار روند. در تداول عامه، اجاقهای نفتی و فتیله ای و گازی را گویند که انواع مختلف: پایه دار و بدون پایه، ویک شعله و چند شعله دارد. اجاق مبلی، اجاق فرنگی.
