لغت نامه دهخدا
پارسازن. [ زَ ] ( اِ مرکب ) زن ِ پارسا. زن ِ پاکدامن. زن ِ پرهیزکار. عفیفه. کریمه. طاهره. حصناء. محصنه. عفّه:
بگیتی بجز پارسازن مجوی
زن بدکنش خواری آرد بروی.فردوسی.
پارسازن. [ زَ ] ( اِ مرکب ) زن ِ پارسا. زن ِ پاکدامن. زن ِ پرهیزکار. عفیفه. کریمه. طاهره. حصناء. محصنه. عفّه:
بگیتی بجز پارسازن مجوی
زن بدکنش خواری آرد بروی.فردوسی.
( اسم ) زن پارسا زن پرهیزکار عفیفه.
زن پارسا