لغت نامه دهخدا
وافرحتاه.[ ف َ ح َ ] ( ع صوت مرکب ) ( مرکب از «وا»ی ندبه + منادای مندوب ) خنک. خوشا. چه نشاطانگیز است:
گلشنی کز گل دمد گردد تباه
گلشنی کز دل دمد وافرحتاه.مولوی.
وافرحتاه.[ ف َ ح َ ] ( ع صوت مرکب ) ( مرکب از «وا»ی ندبه + منادای مندوب ) خنک. خوشا. چه نشاطانگیز است:
گلشنی کز گل دمد گردد تباه
گلشنی کز دل دمد وافرحتاه.مولوی.