کلمه «میموم» در منابع عربی به معنای «به دریا انداخته شده» است و صفتی است که برای توصیف کسی یا چیزی به کار میرود که در آب یا دریا رها شده یا غرق شده باشد. این واژه در متون قدیمی مانند آنندراج، اقرب الموارد و ناظم الاطباء آمده و نمونه آن در عبارت «رجل میموم» دیده میشود که به مردی اشاره دارد که به دریا انداخته شده است. این واژه در متون ادبی و توصیفی برای تصویرسازی وضعیتهای مخاطرهآمیز و سرنوشت تلخ افراد یا اشیاء استفاده میشده است. از نظر لغوی، این صفت نشاندهنده رها شدن در شرایطی است که کنترل یا توان دفاع از فرد یا شیء وجود ندارد و پیامدهای خطرناک و اجتنابناپذیری به دنبال دارد. به طور کلی، «میموم» مفهومی است که ترکیبی از آسیب، رهاشدگی و مواجهه با خطر را دربردارد و در ادبیات و لغت عربی برای بیان سرنوشت و حالت بحرانی به کار گرفته شده است.
میموم
لغت نامه دهخدا
میموم. [ م َ مو ] ( ع ص ) به دریا انداخته شده. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). رجل میموم؛ مرد به دریا انداخته شده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
بدر یا انداخته شده
