موارعه

لغت نامه دهخدا

( موارعة ) موارعة. [ م ُ رَ ع َ ] ( ع مص ) باهم سخن گفتن و کنگاش نمودن. ( آنندراج ). سخن گفتن با کسی و مشاوره نمودن و کنگاش کردن. ( ناظم الاطباء ). مناطقه. ( تاج المصادر بیهقی ).