لغت نامه دهخدا
منتتش. [ م ُ ت َ ت ِ ] ( ع ص ) تخم نَتَش برآورنده از تری. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). تخمی که ازرطوبت می آماسد و آغاز رستن می کند. ( ناظم الاطباء ).
منتتش. [ م ُ ت َ ت ِ ] ( ع ص ) تخم نَتَش برآورنده از تری. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). تخمی که ازرطوبت می آماسد و آغاز رستن می کند. ( ناظم الاطباء ).