لغت نامه دهخدا
( مناساة ) مناساة. [ م ُ ] ( ع مص ) با کسی، چیزی فراموش کردن. ( تاج المصادر بیهقی نسخه خطی کتابخانه لغت نامه ص 206 ب ) ( المصادر زوزنی، یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
( مناساة ) مناساة. [ م ُ ] ( ع مص ) با کسی، چیزی فراموش کردن. ( تاج المصادر بیهقی نسخه خطی کتابخانه لغت نامه ص 206 ب ) ( المصادر زوزنی، یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).