لغت نامه دهخدا
( مجاهلة ) مجاهلة. [ م ُ هََ ل َ ] ( ع مص ) با کسی سفاهت کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( از اقرب الموارد ). با کسی جهالت کردن. ( المصادر زوزنی ). نبرد کردن کسی را در نادانی. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
( مجاهلة ) مجاهلة. [ م ُ هََ ل َ ] ( ع مص ) با کسی سفاهت کردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( از اقرب الموارد ). با کسی جهالت کردن. ( المصادر زوزنی ). نبرد کردن کسی را در نادانی. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
(مُ هِ لِ ) [ ع. مجاهلة ] (مص ل. ) پافشاری کردن در جهل و نادانی.
مجاهلة
پافشاری کردن در جهل و نادانی.