لغت نامه دهخدا
( مفدرة ) مفدرة. [ م َ دَ رَ ] ( ع ص ) طعام مفدرة؛ طعام که شهوت جماع را ببرد و سبب قطع باه گردد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ). || مکان مفدرة؛ جای پر از بز کوهی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مفدرة. [ م َ دَ رَ / م َ دُ رَ ] ( ع اِ ) ج ِ فَدَر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به فدر شود.