لغت نامه دهخدا
مراکبی. [ م َ ک ِ ] ( ص نسبی ) صاحب جهاز و خداوند کشتی و صاحب اراده و اراده ران. ( ناظم الاطباء ). صاحب مرکب. متصدی مرکب. منسوب است به مراکب. رجوع به مرکب و مراکب شود.
مراکبی. [ م َ ک ِ ] ( ص نسبی ) صاحب جهاز و خداوند کشتی و صاحب اراده و اراده ران. ( ناظم الاطباء ). صاحب مرکب. متصدی مرکب. منسوب است به مراکب. رجوع به مرکب و مراکب شود.