لغت نامه دهخدا
مراعز. [ م ُ ع ِ ] ( ع ص ) خشمگین. ( منتهی الارب ). معاتب. ( متن اللغة ). خشم گیرنده و عتاب کننده: راعز الرجل؛ انقبض و عاتب. ( اقرب الموارد ). نعت فاعلی است از مراعزة. رجوع به مراعزة شود.
مراعز. [ م ُ ع ِ ] ( ع ص ) خشمگین. ( منتهی الارب ). معاتب. ( متن اللغة ). خشم گیرنده و عتاب کننده: راعز الرجل؛ انقبض و عاتب. ( اقرب الموارد ). نعت فاعلی است از مراعزة. رجوع به مراعزة شود.