مرازغه

لغت نامه دهخدا

( مرازغة ) مرازغة. [ م ُ زَ غ َ ] ( ع مص ) کشتی گرفتن وطعن کردن مر یکدیگر را. ( از منتهی الارب ). مراوغة. ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). مح-اول-ة. ( مت-ن اللغ-ة ).