محلاءه تصویر معنی محلاءه لغت نامه دهخدا ( محلاءة ) محلاءة. [ م ِ ءَ ] ( ع اِ ) ابزاری که بدان سرمه در چشم می کشند. ( ناظم الاطباء ) ( از اشتینگاس ). || ابزاری آهنین که بدان موی و چرک از روی ادیم دور می کنند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به محلاة شود. کلمات مرتبط سرمه کش موچینه سرمه ملاق حلاءه