متأسر

لغت نامه دهخدا

متأسر. [ م ُ ت َ ءَس ْ س ِ ] ( ع ص ) بهانه کننده. ( آنندراج ). کسی که بهانه می جوید. ( ناظم الاطباء ). || درنگ نماینده. ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به تأسر شود.