غمطی

لغت نامه دهخدا

غمطی. [ غ َ م َ طا ] ( ع ص )پیوسته بارنده: سماء غمطی؛ ابر پیوسته بارنده. ( از منتهی الارب ). دائمةالمطر. ( اقرب الموارد ). غَبط̍ی.