طرقانیدن

طرقانیدن. [ طَ دَ ] ( مص ) ترکانیدن: چهارم بادی که از اندرون رگها تولد کند و رگ را بطرقاند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).

(طَ دَ ) (مص م. ) ترکانیدن.

ترکانیدن.