لغت نامه دهخدا
سنتورزن. [ س َ زَ ] ( نف مرکب )آنکه سنتور نوازد. ( فرهنگ فارسی معین ):
کبک ناقوس زن و شارک سنتورزنست
فاخته نای زن و بط شده طنبورزنا.منوچهری.
سنتورزن
فرهنگ عمید
کسی که سنتور می نوازد، نوازندۀ سنتور.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه سنتور نوازد.
آنکه سنتور نوازد
