لغت نامه دهخدا
رکیز. [ رَ ] ( ع اِ ) آنچه در معادن آفریده شده از زر و سیم. مالی که از زیر زمین یابند. ج، رُکاز. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به رکیزة و رکاز شود.
رکیز. [ رَ ] ( ع اِ ) آنچه در معادن آفریده شده از زر و سیم. مالی که از زیر زمین یابند. ج، رُکاز. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به رکیزة و رکاز شود.
آنچه در معادن آفریده شده از زر و سیم مالی که از زیر زمین یابند جمع رکاز