لغت نامه دهخدا
( راجلة ) راجلة. [ ج ِ ل َ ] ( ع ص ) تأنیث راجل. رجوع به راجل شود. || تکه راعی که بدان متاع خود را بار کند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
( راجلة ) راجلة. [ ج ِ ل َ ] ( ع ص ) تأنیث راجل. رجوع به راجل شود. || تکه راعی که بدان متاع خود را بار کند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
تانیث راجل. یا تک. راعی که بدان متاع خود را بار کند.