لغت نامه دهخدا
حناطی. [ ح َن ْ نا ] ( ص نسبی، اِ ) منسوب به حناط. گندم فروش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بایع حنطة. ( اقرب الموارد ). || غله فروش. ( ناظم الاطباء ).
حناطی. [ ح َن ْ نا ] ( اِخ ) جماعتی از مردم طبرستان که ظاهراً اجدادشان بیع و شرای گندم داشتند. ( الانساب ).
