لغت نامه دهخدا
( حسوة ) حسوة. [ ح َس ْ وَ ] ( ع اِ ) یک بار آشامیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
حسوة. [ ح ُس ْ وَ ] ( ع اِ ) اندازه پری دهان از حسو؛ یعنی از هر چیز رقیق که توان آشامید. ج، اَحسیة. احسُوة. جج، احاسی. || یکبار آشامیدن. و به این معنی به فتح حاء، افصح است.