لغت نامه دهخدا
( ثأطة ) ثأطة. [ ث َءْ طَ ] ( ع اِ ) لای و گل. گل سیاه و تر. و فی المثل: ثأطة مدت بماء؛ یضرب للرجل یشتد حمقه فان الماء اذا زید علی الحماة ازدادت فساداً. || جانوری کوچک گزنده. ( منتهی الارب ). ج، ثأط.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟