لغت نامه دهخدا
ثرمط. [ ث ُ رَ م ِ ] ( ع اِ ) گِل تر یا رقیق آبناک. ثرمطة.
ثرمط. [ ث ِ م ِ ] ( ع ص ) نعجةثرمط؛ میش ماده بزرگ که از خائیدنش آوازی برآید.
ثرمط. [ ث ُ رَ م ِ ] ( ع اِ ) گِل تر یا رقیق آبناک. ثرمطة.
ثرمط. [ ث ِ م ِ ] ( ع ص ) نعجةثرمط؛ میش ماده بزرگ که از خائیدنش آوازی برآید.