تیز اموز

( تیزآموز ) تیزآموز. ( نف مرکب، ن مف مرکب ) که تیز آموزاند. که تیز آموخته شود. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ): هر پیشه که از آن کهتر نباشد و هر صناعت که از آن تیزآموزتر نبود، تا مرد مدتی بر مزاولت آن مداومت نمی نماید در آن مهارتی... حاصل نمی کند.( المعجم فی معاییر اشعارالعجم از یادداشت ایضاً ).

( تیز آموز ) که تیز آموزند که تیز آموخته شود