کدورت

کدورت. [ ک ُ رَ ] ( ع اِمص ) کدورة. تیرگی و آلودگی و ناپاکی آب. ( ناظم الاطباء ). آلودگی و ناپاکی.مقابل صفا و صفوت. ( فرهنگ فارسی معین )

(کُ رَ ) [ ع. کدورة ] (اِمص. )۱ - تیرگی، سیاهی. ۲ - دلتنگی.

۱. دلتنگی، رنجش، آزردگی.
۲. [قدیمی] تیره شدن.
۳. [قدیمی] تیرگی.

تیره شدن، تیرگی، دلتنگی
( اسم ) ۱ - تیرگی تاریکی: [ همی شد روشن از رنگ کدورت هوای باختر از نور خاور ]. ( روزنه شیبانی ) ۲ - آلودگی نا پاکی مقابل صفا صفوت: [ کدورت روز زل شهادت آنرا تیره نگرداند ]. ۳ - مل ملت جمع: کدورات: [ کدورت از دل حافظ نبرد صحبت دوست صفای همت پاکان و پاکدینا بین ]. ( حافظ )

💡 تا نوا های جهان ساز کدورت نشود چون کری رهگذر گوش گرفتن دارد

💡 پیر مغان اگر ندهد رخصت شراب صائب چگونه رفع کدورت کند کسی؟

💡 بیدار گشت سبزه خوابیده از سحاب از می علاج زنگ کدورت نمی‌شود

💡 آدولف هیتلر ظاهراً به دلیل کدورتی که از دوران کودکی از برادرش داشته است، هیچ نامی از وی در کتابش (نبرد من) نیاورده است. آن دو پس از به قدرت رسیدن هیتلر به ندرت با هم ملاقات داشته‌اند.

💡 این جنگ پاسخ به کدورتی بود که پس از انقلاب مکزیک میان ایالات متحده و مکزیک به وجود آمده بود.