تنبیت

تنبیت. [ تَم ْ ] ( ع مص ) پروردن. ( تاج المصادر بیهقی ). پروردن کودک را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || درخت نشاندن.( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || نبت اجلک بین عینیک؛ همیشه مرگ را جلو خود ببین. ( از ناظم الاطباء ). مرگ را در چشم خود غرس کن. ( از اقرب الموارد ).
تنبیت. [ تَم ْ / تِم ْ ] ( ع اِ ) درخت رسته، خرد باشد یا کلان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به اقرب الموارد شود.