لغت نامه دهخدا
( تدرة ) تدرة. [ ت َ دَرْ رَ ] ( ع اِ ) شیر بسیار. ( منتهی الارب ) ( المنجد ) ( اقرب الموارد ).
تدره. [ ت ُ رَه ْ ] ( ع اِمص ) دفعو مدافعه. ( المنجد ) ( اقرب الموارد ). یقال: هو ذو تدره القوم؛ ای الدافع عنهم. ( اقرب الموارد ). هو ذوتدره؛ اذا کان هجاماً علی اعدائه من حیث لایشعرون. ( المنجد ). هو ذوتدرههم؛ یعنی او راننده و دورکننده است از آنها و حمایت کننده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
