لغت نامه دهخدا
برون لنجیدن. [ ب ِ / ب ُ ل َ دَ ] ( مص مرکب ) بیرون لنجیدن. بیرون کشیدن. خارج ساختن:
کسی را کش تو بینی درد کولنج
بکافش پشت و زو سرگین برون لنج.طیان.
برون لنجیدن. [ ب ِ / ب ُ ل َ دَ ] ( مص مرکب ) بیرون لنجیدن. بیرون کشیدن. خارج ساختن:
کسی را کش تو بینی درد کولنج
بکافش پشت و زو سرگین برون لنج.طیان.
بیرون لنجیدن بیرون کشیدن.