لغت نامه دهخدا
امیئی. [ اُم ْ م ِ ] ( حامص ) امی بودن. نانویسا و ناخوانا بودن:
صدهزاران دفتر اشعار بود
پیش حرف امیئی اش عار بود.مولوی.
امیئی. [ اُم ْ م ِ ] ( حامص ) امی بودن. نانویسا و ناخوانا بودن:
صدهزاران دفتر اشعار بود
پیش حرف امیئی اش عار بود.مولوی.
