لغت نامه دهخدا
اشتکال. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) مشتبه شدن کار. یقال: اشتکل الامر؛ اذا اشتبه. ( منتهی الارب ). این مصدر در اقرب الموارد نیامده است.
اشتکال. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) مشتبه شدن کار. یقال: اشتکل الامر؛ اذا اشتبه. ( منتهی الارب ). این مصدر در اقرب الموارد نیامده است.
مشبه شدن کار. یقال اشتکل الامر اذا اشتبه. این مصدر در اقرب الموارد نیامده است.