ابیله
لغت نامه دهخدا
ابیله. [ اَ ل َ ] ( اِخ ) نام شهری به اسپانیا و مرکز ایالتی به همین نام کنار رود آداژاد و سیراد و آویلا. افیلا. ایله.
ابیله. [ اَ ل َ ] ( ع اِ ) دسته کاه. ایباله. وبیلة.
ابیله. [ اُ ب َ ل َ ] ( ع اِ مصغر ) مصغّر اِبِل.
جمله سازی با ابیله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با آن رفتارهای عجیب و ناشیانه خود، همه را به خنده انداخته بود و در واقع مثل یک آدم ابیله در میان جمع خودنمایی میکرد.
💡 نباید با رفتارهای ابیله و بیملاحظه خود، باعث ناراحتی دیگران شوید و سعی کنید در موقعیتهای اجتماعی همیشه با وقار و ادب رفتار کنید.
💡 او که همیشه به کارهای بیهوده فکر میکرد، به نظر میرسید که رفتارهای ابیله و احمقانهای دارد که هیچ فایدهای برای آیندهاش نخواهد داشت.