ابن جزری شمس الدین ابوعبدالله محمد بن مجدالدین

[ویکی فقه] اِبْن ِ جَزَری، ابوعبدالله محمد بن مجدالدین بن ابی اسحاق ابراهیم، معروف به ابن جزری و ملقب به شمس الدین (۶۵۸ -۷۳۹ق / ۱۲۶۰- ۱۳۳۸م )، مورخ دمشقی است.
شرح حال جامع وی را ابومحمد قاسم ابن محمد برزالی از معاصران و دوستان نزدیک او نوشته است (ابن شرح حال در آخر کتاب تاریخ ابن جزری، نسخه مضبوط در کتابخانه کوپریلی ترکیه آمده و عباس عزاوی آن را در مجله مجمع العلمی العربی دمشق، شم ۱۹، ۱۹۴۴م، منتشر کرده است ).
عزاوی عباس، «شمس الدین بن جزری و تاریخه »، ص ۵۲۴ -۵۳۰، مجلد المجمع العلمی العربی بدمشق، دمشق، ۱۹۴۴م.
ابن جزری مقدمات علوم را در زادگاه خود فراگرفت و از عالمان آن دیار مانند: فخرالدین بن بخاری، تقی الدین بن واسطی، عزالدین فاروثی و دیگر شیوخ دمشق استماع حدیث کرد، سپس به قاهره و اسکندریه رفت و از دانشمندان آن دیار مانند شرف الدین دمیاطی، شهاب الدین ابرقوهی، شریف تاج الدین عراقی، تقی الدین بن دقیق العید و جز آنان حدیث شنید و استفاده کرد.
برزالی، علم الدین، ج۱، ص ۵۲۵، مجلد المجمع العلمی العربی بدمشق، دمشق، ۱۹۴۴م.
ابن جزری سرانجام به زادگاه خود بازگشت و مدت ۶۰ سال در دمشق نزد قاضیان در محاکم قضایی به کار شهادت دادن پرداخت.
برزالی، علم الدین، ج۱، ص ۵۲۵، مجلد المجمع العلمی العربی بدمشق، دمشق، ۱۹۴۴م.
...