پیروز امدن

( پیروز آمدن ) پیروز آمدن. [ م َ دَ ] ( مص مرکب ) مظفرشدن. فاتح گشتن. فیروزی یافتن: بهر مهم که او را ( شاپور را ) پیش آمدی بتن خویش روی بکفایت آن نهادی تا لاجرم پیروز آمدی. ( فارسنامه ابن البلخی چ اروپا ص 72 ). خردمند چون بکوشد... اگر پیروز آید نام گیرد. ( کلیله و دمنه ). و هر که بدین خصال متحلی گشت شاید که بر حاجت خویش پیروز آید. ( کلیله و دمنه ).

( پیروز آمدن ) ( مصدر ) ۱- مظفر شدن غالب شدن فاتح گشتن پیروزی یافتن: خردمند چون بکوشد... اگر پیروز آید نام گیرد. ۲- دسترس یافتن ( بحاجت ) رسیدن ( بمقصد ومراد ): و هر که بدین خصال گشت شاید که بر حاجت خویش پیروز آید.

💡 من عدوم مر ترا با من مپیچ نبود از رای عدو پیروز هیچ

💡 مگردان زبان ز این سپس جز بداد که از داد باشی تو پیروز و شاد

💡 که داند که خود چون بود روزگار که پیروز برگردد از کارزار

💡 بدان نقاش را امروز ای شیخ که تا گردی بکل پیروز ای شیخ

💡 شب آمد سپهدار پیروز و شاد ز یزدان پیروزگر کرد یاد

💡 گر می‌خواهی بقا و پیروز مخسب از آتش عشق دوست میسوز مخسب