وارو زدن

(زَ دَ ) (مص ل. ) ۱ - پُشتک زدن. ۲ - واکنش نشان دادن.

یا وارویش را زدن. ورد وارو خواندن.

پُشتک زدن.
واکنش نشان دادن.

💡 باغ رنسانس ایتالیا، مانند هنر رنسانس و معماری رنسانس، توسط دانشمندان رنسانس از مدل‌های کلاسیک رومی پدید آمد. از وصف باغ‌های روم باستان که در کتاب مسخ خود در اثر نامه‌های پلینی جوانتر با کتاب تاریخ پلینی قدیمی شرح داد، و توسط وارو، که همه آن‌ها شرحی مفصل و بزمی از باغ‌های ویلایی رومی دادند، الهام گرفته بودند.

💡 در دوره جنگ‌های داخلی اسپانیا، شاعر سورئالیست فرانسوی، بنجامین پرت به اسپانیا مهاجرت کرد و با وارو ملاقات کرد. این آغاز رابطهٔ عاشقانه‌ای جدی بود که در بسیاری از نامه‌های منتشر شدهٔ وی بازتاب شده.

💡 پوبلیوس نیگیدیوس فیگولوس ستاره‌شناس رومی و پس از وارو، دانشمندترین فرد عصر خویش بود. او معاصر و دوست سیسرون بود که در سال ۵۹ امپراتور شد و در ۴۴ ق م در تبعید مرد.