قلعه زنگیان

لغت نامه دهخدا

قلعه زنگیان. [ ق َ ع َ زَ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی شهرستان سراوان، واقع در 4هزارگزی جنوب خاوری سراوان و کنار راه فرعی سراوان به کوهک. موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن گرمسیری مالاریایی است. سکنه آن 500 تن است. آب آن از قنات و چشمه و محصول آن غلات و خرماو ذرت و شغل اهالی زراعت است. راه فرعی، پاسگاه گمرک و دبستان دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).
قلعه زنگیان. [ ق َ ع َ زَ ] ( اِخ ) دهی کوچکی است از دهستان گاوکان بخش جبال بارز شهرستان جیرفت، واقع در 100هزارگزی جنوب خاوری مسکون و سر راه مالرو سبزواران به نرماشیر سکنه آن 4 تن است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

فرهنگ فارسی

دهی کوچکی است از دهستان گاوکان بخش جبال بارز شهرستان جیرفت واقع در ۱٠٠ هزار گزی جنوب خاوری مسکون و سر راه مالرو سبزواران نرماشیر.

جمله سازی با قلعه زنگیان

💡 گفت باز از زنگیان خواهیم کین زان سپس تازیم بر ایران و چین

💡 چه روشن ز خورشید گردد جهان یکی بیشه بینی پر از زنگیان

💡 به کشتی درون شد چو پیل دمان بپرداختند یکسره زنگیان

💡 شه زنگیان را به خون درکشید به گردون سراپرده‌ای برکشید

💡 ز ساج باز ندانند رومیان را لون ز عاج باز ندانند زنگیان را رنگ