عشوه پردازی

عشوه پردازی. [ ع ِش ْ وَ / وِ پ َ ] ( حامص مرکب ) عمل و حالت عشوه پرداز. ( فرهنگ فارسی معین ). ناز و کرشمه کردن. عشوه کردن.

عمل و حالت عشوه پرداز.

💡 خمارآلود بی تاب است در خمیازه پردازی لب ما بسته می خواهی، دهان شیشه را وا کن

💡 پیش از آنی که به جرم کم من پردازی کم ازانم که مرا عذر گنه باید خواست؟

💡 تا شود خانه ی دل درخور خلوتگه یار اگر این خانه زاغیار، به پردازی به

💡 صد نوای شکرین داریم چون نی در گره نغمه پردازی نمی یابیم دمسازی کنیم

💡 چرا باید که خون عالمی ریزی و عالم را ز مردم باز پردازی و با مردم نپردازی