بوی چکیدن

بوی چکیدن. [ چ َ دَ ] ( مص مرکب ) مرادف بوی دمیدن، بوی خاستن، بوی زدن از چیزی، بو دادن، بو بلند شدن، بو ریختن، بو گنجیدن، بوی شایع شدن، بوی تراویدن و بو پریدن. ( مجموعه مترادفات ص 68 ):
بوی گلاب از در و دیوار می چکد
ای گل به آه گرم که برخورده ای دگر.میرنجات ( از مجموعه مترادفات ص 68 ).

مرادف بوی دمیدن. بوی خاستن.

💡 گل گل عرق از روی نگارین چه لطیف است بر برگ سمن ژاله چکیدن مزه دارد

💡 به فکر کار دل افتادم از چکیدن اشک شکست شیشه به روبم در حلب واکرد

💡 در دیدهٔ حیرت زدگان یه نباشد از خانهٔ بی سقف که دیده است چکیدن

💡 به حیرت از لب میگون آب پریرویم که با چکیدن دایم مدام شاداب است

💡 از پهلوی دل است تنم محشر بلا این قطره خون ز پنجهٔ مژگان چکیدنی است