لغت نامه دهخدا
هفت نبی. [ هََ ن َ بی ی / بی ] ( اِخ ) در عالم سفلی هفت نبی یا هفت ناطق ظهور کرده اند: آدم، نخستین ناطق است ولی ظاهراً نخستین بشر نیست. سپس نوح، ابراهیم، موسی، عیسی، محمد و محمدالقام به ترتیب مبعوث شده اند. محمدالقام پسر اسماعیل است که فرقه ای از سبعیه او را امام و قائم الزمان میدانند. بین هر دو تن ناطق یا نبی هفت صامت واسطه اند که اولین هر یک از این دسته ها ارجمندتر و به منزله معاون ناطق به شمار است و این عده را فاتق یا اساس نامند. فاتقان عبارتند از: شیث، سام، اسماعیل ( پسر ابراهیم )، هارون، بطرس ( طوری )، علی و به جای هفتمین یکی از مؤسسان فرقه سبعیه را نام برند مانند عبداﷲبن میمون. ( از رساله «شماره هفت و هفت پیکر نظامی » تألیف محمد معین ص 10 ).