کلک خسب

کلک خسب. [ ک َ ل َ خ ُ ] ( نف مرکب ) گدای بیخانمان که شبها از بی جایی بر سر تنور و گلخن افتاده باشد. ( آنندراج ). مفلس و پریشان حال چه کلک بمعنی گلخن است. ( از غیاث ). مردم مفلس و پریشان و آنکه در مدت زمستان در گلخن حمام و کوره ها و مطبخها بسر برد. ( ناظم الاطباء ).

گدای بیخانمان که شبها از بی جایی بر سر تنور و گلخن افتاده باشد. مفلس و و پریشان حال چه کلک بمعنی گلخن است.

💡 به شکر ایزد و استاد در مقام سجود نهاده سر به زمین همچو کلک و پرگارم

💡 کلک دین پرورت آن لحظه که لب بگشاید خصمت ار سوسن گویا بود ابکم گردد

💡 در این دو اثر با دو قطب اصلی سبک سلطان محمد و سبک ترکمنی ودر مقابل نگارگران کلک بهزاد روبرو هستیم.

💡 زحیرانی نداند در گریبان که آویزد سخن در کلک من از بس که بر روی سخن ریزد

💡 کلک keleka انگشت کوچک دست یا پا که در فرهنگ پهلوی فره وشی صفحه ۲ بصورت kleic آمده‌است /