کاه مکی

کاه مکی. [ هَِ م َک ْ کی ] ( اِ مرکب )نباتی است که به عربی اذخر نامند. ( فهرست مخزن الادویه ). رستنیی باشد که آن را خلال مأمونی میگویند. ( برهان ). تبن مکی. گورگیا. ( از حاشیه برهان چ معین ).

نباتی است که بعربی اذخر نامند گورگیا

💡 شاه خوبان توئی اکنون بحقیقت که بود هم لبت دوست فزا هم مژه ات دشمن کاه

💡 همی بر خروشید و زد بر سپاه چو سوزنده آتش که افتد به کاه

💡 هر که کاه و جو خورد قربان شود هر که نور حق خورد قرآن شود

💡 بس خدمت خَر کردی بس کاه و جوش بُردی در خدمت عیسی هم باید مددی کردن

💡 باز نفسش حمله می‌آورد زود زین تعرف در دلش چون کاه دود

💡 جا چه باشد که جمله بیجائیم زیر جسم چو کاه دریائیم