چشمه ٔ قیرگون

چشمه قیرگون. [ چ َ / چ ِ م َ/ م ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شب است که بعربی لیل خوانند. ( برهان ). کنایه از شب. ( از آنندراج ). شب. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به چشمه قیر شود.

💡 دانی که شب چراست به دینگونه قیرگون گویا سیه کرده ببر، در عزای صبح

💡 چشم سیاهی کند تپد دلِ من از وحشتِ این قیرگون حصار علی‌جان

💡 همه هوا علم قیرگون زده، چپ و راست نشانده گوهر ناسفته بر سر اعلام

💡 گر ماه تیر شیر نبارید از آسمان بر قیرگون سرت که فرو ریخته‌است شیر؟

💡 سیاه است، سایه‌اش قیرگون است و روشنایی در هیچ‌کجای تنش نیست،

💡 که بیرون ازین پیکر قیرگون نشانی دگر می‌دهد رهنمون؟