لغت نامه دهخدا
واجب الصدقه. [ ج ِ بُص ْ ص َ دَ ق َ ] ( ع ص مرکب ) مستحق صدقه. کسی که صدقه بدو توان داد.
واجب الصدقه. [ ج ِ بُص ْ ص َ دَ ق َ ] ( ع ص مرکب ) مستحق صدقه. کسی که صدقه بدو توان داد.
مستحق صدقه کسیکه صدقه بدو توان داد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و به ندا كننده فرمود: به مسلمانها بگو زكات اموالتان را اگر بدهيد، نمازتانقبول مى شود. در پايان حضرت براى اجراى دستور الهى، عاملين زكات را جهت جمعآورى زكات به سوى قبايل (دامداران و كشاورزان ) روانه كرد.ثم وجهعمال الصدقه و عمال الطسوق (147)
💡 حضرت فرمود: از مال زكات ادا شود يودى منمال الصدقه به خاطر اينكه خداوندمتعال در قرآن مى فرمايد: و فى الرقاب يعنى سهمى ازمال زكات براى آزاد كردن بردگان است.
💡 پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله ) فرموده: صدقه پيش از آنكه در دست مستمند قراربگيرد به دست خدا مى رسد ان الصدقه تقع فى يداللهقبل ان يصل الى يدالسائل (169)
💡 و اذا اردت ان يحبك المخلوقون فاحسن اليهم و ادفض ما فى ايديهم. و اذا اردت ان يثرىالله مالك فزكه. و اذا اردت ان يصح الله بدنك فاكثر من الصدقه و اذا اردت انيطيل الله عمرك فصل ذوى ارحامك و اذا اردت ان يحشرك الله معىفاطل السجود بين يدى الله الواحد القهار.
💡 4- عن الصادق (عليه السلام ) قال: سئلعن مكاتب عجز عن مكاتبته و قد ادى بعضها قال: يؤ دى منمال الصدقه، ان الله يقول فى كتابه و فى الرقاب.