نذر شکن

واژه «نذرشکن» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از دو جزء «نذر» و «شکن» ساخته شده و به کسی گفته می‌شود که به نذر، عهد یا پیمان خود وفادار نمی‌ماند و آن را نقض می‌کند. در فرهنگ‌های لغت، این واژه مترادف با «عهدشکن» و «پیمان‌شکن» دانسته شده است و برای توصیف افرادی به کار می‌رود که تعهدات خود را نادیده می‌گیرند. نذر در اینجا تنها به معنای نذر مذهبی نیست، بلکه هرگونه قول، تعهد و پیمان اخلاقی یا اجتماعی را نیز دربر می‌گیرد. از این رو، نذرشکن کسی است که پس از پذیرفتن مسئولیتی یا دادن وعده‌ای، از انجام آن سر باز می‌زند. در متون ادبی و اخلاقی، این واژه معمولاً بار معنایی منفی دارد و برای نکوهش بی‌وفایی و عدم پایبندی به تعهدات به کار می‌رود. وفای به عهد از ارزش‌های مهم اخلاقی در فرهنگ اسلامی و ایرانی به شمار می‌آید و در مقابل، نذرشکنی رفتاری ناپسند تلقی شده است. شاعران و نویسندگان نیز از این واژه برای توصیف افراد بی‌وفا و غیرقابل اعتماد استفاده کرده‌اند. کاربرد این اصطلاح نشان می‌دهد که پایبندی به قول و پیمان در جامعه از اهمیت فراوانی برخوردار بوده است. امروزه نیز واژه نذرشکن در معنای گسترده‌تر برای هر فردی که به وعده‌ها و تعهدات خود عمل نکند به کار می‌رود. بنابراین، نذرشکن به شخصی گفته می‌شود که عهد، پیمان یا نذر خود را می‌شکند و از انجام تعهدی که بر عهده گرفته است، سر باز می‌زند.