مکرمت ستای

مکرمت ستای. [ م َ رُ م َ س ِ ] ( نف مرکب ) ستاینده مکرمت. ستایش کننده جوانمردی و بزرگواری:
کعبه عبادت ستای من شد از ایرا
دید مرا مکرمت ستای صفاهان.خاقانی.

ستاینده مکرمت. ستایش کننده جوانمردی و بزدگواری.

💡 هر چند یکدو روز ز گلزار مکرمت دورم فکند و بر سر آن خارها نهاد

💡 ز روح القدس دوش کردم سؤالی که از مکرمت چیست کاو حد ندارد؟

💡 دریای مکرمت دنیای معدلت گیهان منزلت‌گردون اقتدار

💡 مکرمت کن که بگذرد همه چیز مکرمت پایدار در دنیاست

💡 مردمی را زتست خون در رگ مکرمت را زتست جان در تن

💡 آن نوح مکرمت که دم ذوالفقار او طوفان نمود دو لب خونفشان گشاد