لغت نامه دهخدا
مجامله کار. [ م ُ م َ ل َ / م ُ م ِ ل ِ ] ( ص مرکب ) کسی که چرب زبانی و تملق پیشه سازد. کسی که با مردم چرب زبانی کند. کسی که تملق بکار برد. و رجوع به مجامله و مجاملة و مجاملت شود.
مجامله کار. [ م ُ م َ ل َ / م ُ م ِ ل ِ ] ( ص مرکب ) کسی که چرب زبانی و تملق پیشه سازد. کسی که با مردم چرب زبانی کند. کسی که تملق بکار برد. و رجوع به مجامله و مجاملة و مجاملت شود.
( صفت ) کسی که چرب زبانی و تملق بکار برد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به اين ترتيب مى يابيم كه پيامبر (صلى الله عليه و آله ) قاطعانه با هيئت برخوردكرد و از را سازش و مجامله وارد نگرديد.