شرمنده گشتن

شرمنده گشتن. [ ش َ م َ دَ / دِ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) کفح. ( منتهی الارب ). شرمنده شدن. خجل گشتن. شرمسار شدن. ( یادداشت مؤلف ): چون نامه بخواند شرمنده گشت. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 370 ). رجوع به شرمنده شدن شود.

کفح شرمنده شدن خجل گشتن

💡 حاج آقا از شنيدن اين حرف سكوت اختيار كرد و ازقول خود كه اين مسجد را براى خدا ساخته ام خجل و شرمنده گرديد.(79)

💡 گاه لعل از رشک او در تاب در کوه بدخش گاه در از لطف از شرمنده در بحر عمان

💡 به راستى گاهى دروغگو چنان رسا مى شود و شرمنده مى گردد، كه راضى مى شود زمينشكافته شود و او را فرو برد ولى آبرويش نرود.

💡 فضولی هست نقد جان و تن نذر بتان ما را که گرداند خدا شرمنده روی بتان ما را

💡 نگه بر عارضت چون سیدا دزدیده می سازم چو پشت آئینه شرمنده روی چو ماهت من

💡 هارون الرشيد از جادوگرى خواست كه در مجلس كارى كند كه حضرت موسى بن جعفرعليه السلام از عهده اش بر نيامده و در ميان مردم شرمنده و سرافكنده گردد. جادوگرپذيرفت.