رسن تاختن

رسن تاختن. [ رَ س َ ت َ ] ( مص مرکب ) رسن افکندن. ( از آنندراج ). ریسمان انداختن:
گه این را گه آن را رسن ساختی
خطر بین کز انسان رسن تاختی.( از آنندراج ).

رسن افکندن ریسمان انداختن

💡 نام تجن هم‌ریشهٔ فعل «تجنه» (می‌تازد) و از مصدر «بتجستن» یا «بَتِتِن» در زبان مازندرانی است که معنی آن تاختن و به سرعت رفتن است. بدین معنی آب به اسبی سرکش همانند شده که در راه می‌تازد و به پیش می‌رود.

💡 سر به‌گردون تازیت چون شمع پر بیصرفه است چاه پیش است اندکی هشیار باید تاختن

💡 رزبان تاختنی کرد به شهر از رز خویش در رز بست به زنجیر و به قفل از پس و پیش

💡 هنر فمینیستی با وارونگی آگاهانهٔ کمابیش همهٔ ارزش‌های زیبایی شناختی به جنبش‌هایی در جهان هنر پیوست که آن جنبش‌ها با تاختن به هستهٔ مفهوم هنر همگان را سردرگم، شگفت زده و خشمگین ساخته‌اند.

💡 چوقهرت تاختن آرد،فلک چون خاک ره گردد چودست توگهربارد،زمین چون آسمان گردد