خجک زدن

خجک زدن. [ خ ُ ج َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) نقطه گذاردن. ذبر. تنقیط. ( یادداشت بخط مؤلف ).

نقطه گذاردن ذبر

💡 واصل خورشید می گردد به یک مژگان زدن هر که را چون شبنم گل هست چشم پرنمی

💡 چاک خواهم زدن این دلقِ ریایی، چه کنم؟ روح را صحبتِ ناجنس عذابیست الیم

💡 و اگر روزيهاى مردم تقسيم و اندازه گيرى شده است، پس حرص ‍ كمتر زدن انسان براىروزى زيباتر است.

💡 قسمت خود بین نمی‌گردد زلال زندگی ای سکندر، سنگ بر آیینه می‌باید زدن

💡 بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن گل ببد خواه خود، از روی جفا نتوان زدن

💡 من که چو کژدم ندارم چشم و بی‌پایم چو مار چون توانم دید ره یا گام چون دانم زدن