خامه ٔ گوهرنثار

💡 نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار او که می شوید سیاهی را عقیق آبدار او

💡 چون جواب تلخ، بی منت به سایل بحر را همتش می داد و می شد جبهه اش گوهرنثار

💡 صدف ها را لب از جوش طرب چون پسته خندان شد که آن ابر بهاران با کف گوهرنثار آمد

💡 از فروغ لاله و گل آب می گردد به چشم زین سبب باشند دایم ابرها گوهرنثار